Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

plăgae H

  • 1 plaga

    [st1]1 [-] plāga, ae, f.: - [abcl][b]a - coup, percussion, secousse. - [abcl]b - coup (qui meurtrit), contusion, blessure, plaie, lésion. - [abcl]c - coup, atteinte, dommage, tort, préjudice, échec, malheur, calamité.[/b]    - [gr]gr. πληγή, ῆς.    - plaga atomorum, Cic.: choc des atomes.    - callere plagis, Plaut.: avoir la peau durcie par les coups.    - plaga ex vulnere, Cels.: plaie qui résulte d'une blessure.    - plagae scorpionum, Plin.: piqûres de scorpions.    - plagam ferre (inferre, infligere, facere): porter un coup, faire une blessure.    - aperitur picea plagâ, Plin.: on fait une incision au faux sapin.    - levior est plaga ab amico, Cic.: le coup est moins dur, venant d'un ami.    - plagam gravem facit oratio, Cic.: l'éloquence porte un coup terrible. [st1]2 [-] plăga, ae, f.: - [abcl][b]a - étendue de terre, région, zone, contrée. - [abcl]b - canton, district.[/b]    - [gr]gr. πλάξ, ακός.    - plaga aetheria, Virg.: les espaces célestes, le ciel.    - quatuor plagae, Virg.: les quatre zones.    - plaga olearum, Lucr.: rangée d'oliviers.    - plaga marmorata, Stat.: chemin pavé de marbre.    - plagae maris, Gell.: la mer. [st1]3 [-] plăga, ae, f.: - [abcl][b]a - filet de chasse, rets, piège. - [abcl]b - rideau (de lit, de litière), tenture.[/b]    - tendere plagas, Cic.: tendre des filets.    - extrema plaga, Plin.: l'extrémité de la toile (d'araignée).    - in plagas incidere, Petr.: tomber dans un piège.
    * * *
    [st1]1 [-] plāga, ae, f.: - [abcl][b]a - coup, percussion, secousse. - [abcl]b - coup (qui meurtrit), contusion, blessure, plaie, lésion. - [abcl]c - coup, atteinte, dommage, tort, préjudice, échec, malheur, calamité.[/b]    - [gr]gr. πληγή, ῆς.    - plaga atomorum, Cic.: choc des atomes.    - callere plagis, Plaut.: avoir la peau durcie par les coups.    - plaga ex vulnere, Cels.: plaie qui résulte d'une blessure.    - plagae scorpionum, Plin.: piqûres de scorpions.    - plagam ferre (inferre, infligere, facere): porter un coup, faire une blessure.    - aperitur picea plagâ, Plin.: on fait une incision au faux sapin.    - levior est plaga ab amico, Cic.: le coup est moins dur, venant d'un ami.    - plagam gravem facit oratio, Cic.: l'éloquence porte un coup terrible. [st1]2 [-] plăga, ae, f.: - [abcl][b]a - étendue de terre, région, zone, contrée. - [abcl]b - canton, district.[/b]    - [gr]gr. πλάξ, ακός.    - plaga aetheria, Virg.: les espaces célestes, le ciel.    - quatuor plagae, Virg.: les quatre zones.    - plaga olearum, Lucr.: rangée d'oliviers.    - plaga marmorata, Stat.: chemin pavé de marbre.    - plagae maris, Gell.: la mer. [st1]3 [-] plăga, ae, f.: - [abcl][b]a - filet de chasse, rets, piège. - [abcl]b - rideau (de lit, de litière), tenture.[/b]    - tendere plagas, Cic.: tendre des filets.    - extrema plaga, Plin.: l'extrémité de la toile (d'araignée).    - in plagas incidere, Petr.: tomber dans un piège.
    * * *
        Plaga, plagae, priore prod. Virg. Playe, Navreure, Bature.
    \
        Nodi plagarum. Stat. Tumeurs et enflures des playes.
    \
        Altae plagae. Seneca. Profondes.
    \
        Accipere plagam. Cic. Recevoir une playe, Estre navré, Estre deplayé.
    \
        Facere grauem plagam. Cic. Donner un mauvais coup, Navrer, Blesser.
    \
        Facta plaga. Cels. Incision faicte, ou Entaillure.
    \
        Fieri meliorem plagis. Cic. Devenir meilleur par estre bien batu.
    \
        Infligere plagam mortiferam alicui. Cicero. Donner un coup mortel.
    \
        Iniicere plagam. Cic. Donner un coup.
    \
        Pati plagas non possum. Terent. Je ne puis endurer d'estre batu.
    \
        Plaga. Plin. Incision faicte en l'escorce d'un arbre.
    \
        Plagae, priore correpta. Cic. Rets à prendre bestes sauvages. Proprement ce sont les cordes dessus et dessoubs dequoy on tend les rets.
    \
        Incidere in plagas, per translationem. Cicero. Tomber en quelque inconvenient et danger.
    \
        Plaga, priore similiter correpta. Virgil. Une grande estendue ou espace du ciel ou de la terre, Quelque partie du monde.
    \
        AEtheria plaga. Virgil. La region de l'air.
    \
        Ardens plaga. Claud. Une contree ou pays fort chauld.
    \
        Marmorata plaga ingenti dorso. Stat. Chemin pavé de marbre.
    \
        Solifera plaga. Seneca. Orient.
    \
        Plagae. Varro. Tapis, ou Tapisserie.

    Dictionarium latinogallicum > plaga

  • 2 plāga

        plāga ae, f    [PLAG-], a blow, stroke, stripe, cut, thrust, wound: merces plagae: (pueris) Dant animos plagae, V.: plagae et volnera, Ta.: plagae crescunt, Nisi prospicis, a flogging, T.: mortifera: inpulsio (atomorum), quam plagam appellat, shock. —Fig., a blow, stroke, injury, calamity, disaster, misfortune: accepisset res p. plagam: plaga iniecta petitioni tuae: sic nec orator plagam gravem facit, nisi, etc., makes a deep impression.
    * * *
    I
    hunting net, web, trap; tract/region/quarter; expanse of country/sea; coverlet
    II
    stroke, blow, stripe, cut, thrust; wound/gash, injury; misfortune; impression

    Latin-English dictionary > plāga

  • 3 plaga

    1. plāga, ae, f. (dor. πλαγά = πληγή), der Schlag, Streich, Hieb, Stoß, I) im allg., Ter., Cic. u.a.: plagam ferre, einen Hieb tun wollen, beibringen wollen, Verg.: verbera (Schläge mit Riemen) et plagas (mit Ruten u. Stäben) repraesentare, Suet. – v. Anstoß der Atome, Lucr. u. Cic. – plagae grandinum, Hagelschlag (neben ictus fulminum), Oros. 1. prol. § 10 Z. – II) insbes., der verwundende Schlag, Hieb, Streich, Stoß, u. meton. = die Wunde selbst, plagis vulnerari, Nep.: plagam accipere, Cic.: plagam infligere, imponere, Cic., od. inferre, Plin.: foediores plagae, Liv. – bildl., plaga est iniecta (beigebracht) petitioni tuae, Cic.: oratio gravem plagam facit, dringt tief ein, Cic.: plagam accipere, Cic.: levior est plaga ab amico, Verlust, Cic.
    ————————
    2. plaga, ae, f. (vgl. πλάξ), Platte, Blatt, Fläche, I) als Körper: A) ein Netz, Garn, bei der Treibjagd gebraucht, um Eber und andere wilde Tiere zu fangen (wogegen retia Netze für Vögel und Fische sind), 1) eig. u. bildl.: tendere plagas, Cic.: lupum in plagas compellere, v. Hunden, Plaut.: in plagam (plagas) cadere, Ov. – bildl., incĭdere in plagas, Petron.: se impedire, se conicere in plagas, Plaut.: Antonium conieci in Octaviani plagas, Cic. – 2) übtr., v. Spinnengewebe, Plin. 11, 83. – B) ein Teppich, bald als Bettvorhang, bald als Bettdecke, -überzug, Pacuv. tr. 46. Varro sat. Men. 434. Varro de vit P. R. 3. fr. 21 ( bei Non. 537, 22): pulvinares plagae, Varro logist. XXXIII Riese ( bei Non. 162, 28. – II) als Raum = Gegend, Landschaft, Bezirk, Kreis, Kanton, caeli, Cic.: plaga caeli, cui lactea nomen est, Sen.: septentrionalis, Sen.: aetheria, Luft, Verg.: quattuor plagae, vier Erdstriche, Zonen, Verg.: plaga solis iniqui, die heiße Zone, Verg.: ebenso fervida od. ardens, Sen. poët.: frigida haec omnis duraque cultu et aspera plaga est, Liv.: a rigida septentrionis plaga usque ad fervores Atlantici oceani, Hieron. – zuw. v. den Bewohnern, plaga (Kanton, Bezirk) una (Materinam ipsi appellant) non continuit modo ceteros in armis, sed etc., Liv.: ad septentrionem conversa ferme plaga ferocius agebat, Flor.: Iason primus eam caeli plagam
    ————
    domuisse dicitur, Iustin.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > plaga

  • 4 plaga

        plaga ae, f    [PARC-], a hunting-net, snare, gin: tabulam tamquam plagam ponere: in plagam cervus venit, O.—Usu. plur: tendere plagas: extricata densis Cerva plagis, H.: Nexilibus plagis silvas ambit, O.—Fig., a snare, trap, toil: hanc ergo plagam effugi: quas plagas ipsi contra se texuerunt: Antonium conieci in Caesaris plagas. — A stretch of country, region, quarter, zone, tract: aetheria, the ethereal regions, V.: caeli scrutantur plagas, C. poët.: plagae Quattuor, zones, V.: ad orientis plagam, Cu.: plaga una continuit ceteros in armis, one canton, L.
    * * *
    I
    hunting net, web, trap; tract/region/quarter; expanse of country/sea; coverlet
    II
    stroke, blow, stripe, cut, thrust; wound/gash, injury; misfortune; impression

    Latin-English dictionary > plaga

  • 5 plaga

    1.
    plāga, ae, f. [cf. plango], = plêgê, a blow, stroke, wound, stripe (class.; syn.: ictus, verbera, vulnus).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen., Cic. Verr. 2, 5, 51, § 134:

    (pueris) dant animos plagae,

    Verg. A. 7, 382; Ov. M. 12, 487; 13, 119; Gell. 5, 15, 7:

    plagae et vulnera,

    Tac. G. 7.—Of the shock of atoms striking together, Cic. Fat. 20, 48; cf. id. ib. 10, 22.—
    B.
    In partic., a blow which wounds or injures; a stroke, cut, thrust; a wound (class.).
    1.
    Absol.:

    plagis costae callent,

    Plaut. Ps. 1, 2, 4:

    quem irrigatum plagis pistori dabo,

    refreshed by a flogging, id. Ep. 1, 2, 18:

    plagas pati,

    Ter. Eun. 2, 2, 13:

    plagas perferre,

    to bear, receive blows, Cic. Tusc. 2, 17, 41:

    plagam accipere,

    id. Sest. 19, 44:

    plagam mortiferam infligere,

    to inflict a mortal wound, id. Vatin. 8, 20:

    plaga mediocris pestifera,

    id. Off. 1, 24, 84:

    verbera et plagas repraesentare,

    stripes and blows, Suet. Vit. 10:

    plagis confectus,

    Cic. Verr. 2, 5, 54, § 140:

    flagelli plaga livorem facit,

    Vulg. Ecclus. 28, 21:

    plagam curare,

    Cels. 5, 26, 24:

    suere,

    id. 5, 26, 23.—
    2.
    With gen.:

    scorpionum et canum plagas sanare,

    Plin. H. N. 23 prooem. 3, § 6.—
    C.
    Transf., a welt, scar, stripe:

    etiam de tergo ducentas plagas praegnatis dabo,

    swollen welts, Plaut. As. 2, 2, 10.—
    II.
    Trop.
    A.
    A blow, stroke; an injury, misfortune (class.):

    illa plaga est injecta petitioni tuae maxima,

    that great blow was given, that great obstacle was presented, Cic. Mur. 23, 48:

    sic nec oratio plagam gravem facit, nisi, etc.,

    makes a deep impression, id. Or. 68, 228:

    levior est plaga ab amico, quam a debitore,

    loss, injury, id. Fam. 9, 16, 7:

    hac ille perculsus plaga non succubuit,

    blow, disaster, Nep. Eum. 5.—
    B.
    A plague, pestilence, infection (late Lat.):

    leprae,

    Vulg. Lev. 13, 2; id. 2 Reg. 24, 25.—
    C.
    An affliction, annoyance (late Lat.), Vulg. Deut. 7, 19:

    caecitatis,

    id. Tob. 2, 13.—
    D.
    Slaughter, destruction (late Lat.):

    percussit eos plagā magnā,

    Vulg. 1 Reg. 23, 5; id. 2 Reg. 17, 9.
    2.
    plăga, ae, f. [root plak- of Gr. plakous; cf. planca, plancus, plānus].
    A.
    A region, quarter, tract (mostly poet.; v. Madv. ad Cic. Fin. 2, 4, 12, where de plagis omnibus is the reading of the best MSS., but pagis of the edd.; but cf. Mütz. ad Curt. p. 516 sq.; and Krebs, Antibarb. p. 869;

    syn.: regio, tractus, terra): aetheria,

    the ethereal regions, the air, Verg. A. 1, 394: caeli scrutantur plagas, Poët. ap. Cic. Div. 2, 13, 30:

    et si quem extenta plagarum Quattuor in medio dirimit plaga solis iniqui,

    zones, Verg. A. 7, 226:

    ardens,

    the torrid zone, Sen. Herc. Oet. 67; also called fervida, id ib. 1219: septentrionalis, Plin. 16, 32, 59, § 136:

    ea plaga caeli,

    Just. 42, 3, 2:

    ad orientis plagam,

    Curt. 4, 37, 16:

    ad orientalem plagam,

    on the east, in the eastern quarter, Vulg. Deut. 4, 41:

    contra orientalem plagam urbis, id. Josue, 4, 19: ad septentrionalem plagam collis,

    side, id. Judic. 7, 1 et saep.—
    B.
    In partic., a region, district, canton (only in Liv.), Liv. 9, 41, 15.
    3.
    plăga, ae, f. [root plek-; Gr. plekô, weave, entwine; cf. plecto, plico, du-plex], a hunting-net, snare, gin (class.; syn.: retia, casses).
    A.
    Lit.:

    canes compellunt in plagas lupum,

    Plaut. Poen. 3, 3, 35:

    tendere plagas,

    Cic. Off. 3, 17, 68:

    extricata densis Cerva plagis,

    Hor. C. 3, 5, 32; Ov. M. 7, 768:

    nodosae,

    id. F. 6, 110:

    inque plagam nullo cervus agente cadit (al. plagas),

    id. A. A. 3, 428:

    aut trudit... Apros in obstantes plagas,

    Hor. Epod. 2, 32.—Of the spider's web:

    illa difficile cernuntur, atque ut in plagis liniae offensae praecipitant in sinum,

    Plin. 11, 24, 28, § 82.— Sing. (very rare):

    sic tu... tabulam tamquam plagam ponas,

    Cic. Off. 3, 17, 68.—
    B.
    Trop., a snare, trap, toil (class.;

    syn. pedica): se impedire in plagas,

    Plaut. Mil. 4, 9, 11:

    se in plagas conicere,

    id. Trin. 2, 1, 11:

    quas plagas ipsi contra se Stoici texuerunt,

    Cic. Ac. 2, 48, 147:

    in illas tibi majores plagas incidendum est,

    id. Verr. 2, 5, 58, § 151:

    Antonium conjeci in Caesaris Octaviani plagas,

    id. Fam. 12, 25, 4:

    speculabor, ne quis nostro consilio venator assit cum auritis plagis, i. e. arrectis attentisque auribus,

    Plaut. Mil. 3, 1, 14.— Sing. (rare) hanc ergo plagam effugi, Cic. Att. 7, 1, 5.—
    II.
    A bedcurtain, a curtain (ante-class.; v. plagula), Varr. ap. Non. 162, 28:

    eburneis lectis et plagis sigillatis,

    id. ib. 378, 9:

    chlamydes, plagae, vela aurea,

    id. ib. 537, 23.

    Lewis & Short latin dictionary > plaga

  • 6 plaga

    I plāga, ae f. [ plango ]
    1) удар, ушиб ( plagis vulnerari Nep)
    plagam infligere C (ferre V) — нанести удар, ранить
    3) ущерб, урон, тж. бедствие (lĕvior est p. ab amico C)
    4) сильное впечатление, сенсация ( oratio gravem plagam facit C)
    II plaga, ae f.
    1) страна, область
    p. Materina Lодна из областей Умбрии
    p. aetheria V (caeli C) — небесное (воздушное) пространство
    2) сторона, страна (света) ( quattuor plagae V)
    3) пояс, зона (frigida L; fervida Sen)
    p. solis iniqui Vжаркий пояс
    III plaga, ae f. преим. pl.
    1) сеть, охотничьи тенёта ( plagas tendere C)
    2) перен. сети, интриги (in plagas incĭdere C, Pt)
    3) покрывало или завеса (полог) Pac, Vr

    Латинско-русский словарь > plaga

  • 7 pateo

    pateo, uī, ēre (vgl. πετάννυμι), offen sein, offenstehen, I) im allg. (Ggstz. clausum esse, obseratum esse): aedes patent, Plaut.: valvae patent, Cic.: patentes ianuae, portae, Liv.: nares semper patent propter etc., Cic.: ut patere videantur, quae prius obstructa fuerant, Nazar. pan. – v. Wunden = offenstehen, klaffen, plagae patentes, Liv.: foediores patebant plagae, Liv. – II) prägn.: A) offen-, zugänglich-, gangbar sein, a) eig.: aditus patuit, Cic.: e fossa in cubiculum patet iter, Liv.: cubiculum, quod nisi mulieri et decumano patebat alii nemini, Cic.: im Bilde, patet isti (dort) ianua leto, Verg. Aen. 2, 661. – b) übtr., offenstehen = freistehen, zu Diensten stehen, honores patent alci, Cic.: omnia Ciceronis patere Trebiano, Cic.: patuit quibusdam fuga, Liv.: omnibus vestram misericordiam vestrumque auxilium aequum est patere. Liv. – B) offenstehen, ausgesetzt sein, a) eig.: vulneri, Liv.: ictibus tuis, Sen.: morbis, Cels.: periculis, Sen. – b) übtr., multa patent in eorum vita, quae fortuna feriat, Cic. – C) offen vor Augen liegen, sichtbar sein, a) eig.: nomen in adversariis patet, ist befindlich, Cic.: ecquidnam in tabulis patet lucelli expensum, Catull. – b) übtr., offenbar sein, causa patet, Ov.: res patent, Cic.: ut procedente libro patebit, wie sich im Verlaufe des B. zeigen wird, Quint.: dah. patet, es ist offenbar, es erhellt, mit folg. Infin., Apul. met. 5, 4: m. folg. Acc. u. Infin., Cic. Tusc. 1, 54. Tac. hist. 4, 16. – D) als geogr. t. t. = sich so u. so weit erstrecken, a) eig.: fines Helvetiorum, qui in longitudinem milia passuum CCXXXX, in latitudinem CLXXX patebant, Caes.: Tuscorum opes late terrā marique patuere, Liv.: quae (Gallia) circuitu patet ad bis et tricies centena milia passuum, Eutr. – b) übtr., late patere, sich weit erstrecken, weit verzweigt sein, einen weiten Spielraum haben, eine weite Anwendung finden, ista ars late patet et ad multos pertinet, Cic.: hoc praeceptum patet latius, Cic.: in quo vitio latissime patet avaritia, Cic.

    lateinisch-deutsches > pateo

  • 8 plaga [1]

    1. plāga, ae, f. (dor. πλαγά = πληγή), der Schlag, Streich, Hieb, Stoß, I) im allg., Ter., Cic. u.a.: plagam ferre, einen Hieb tun wollen, beibringen wollen, Verg.: verbera (Schläge mit Riemen) et plagas (mit Ruten u. Stäben) repraesentare, Suet. – v. Anstoß der Atome, Lucr. u. Cic. – plagae grandinum, Hagelschlag (neben ictus fulminum), Oros. 1. prol. § 10 Z. – II) insbes., der verwundende Schlag, Hieb, Streich, Stoß, u. meton. = die Wunde selbst, plagis vulnerari, Nep.: plagam accipere, Cic.: plagam infligere, imponere, Cic., od. inferre, Plin.: foediores plagae, Liv. – bildl., plaga est iniecta (beigebracht) petitioni tuae, Cic.: oratio gravem plagam facit, dringt tief ein, Cic.: plagam accipere, Cic.: levior est plaga ab amico, Verlust, Cic.

    lateinisch-deutsches > plaga [1]

  • 9 plaga [2]

    2. plaga, ae, f. (vgl. πλάξ), Platte, Blatt, Fläche, I) als Körper: A) ein Netz, Garn, bei der Treibjagd gebraucht, um Eber und andere wilde Tiere zu fangen (wogegen retia Netze für Vögel und Fische sind), 1) eig. u. bildl.: tendere plagas, Cic.: lupum in plagas compellere, v. Hunden, Plaut.: in plagam (plagas) cadere, Ov. – bildl., incĭdere in plagas, Petron.: se impedire, se conicere in plagas, Plaut.: Antonium conieci in Octaviani plagas, Cic. – 2) übtr., v. Spinnengewebe, Plin. 11, 83. – B) ein Teppich, bald als Bettvorhang, bald als Bettdecke, -überzug, Pacuv. tr. 46. Varro sat. Men. 434. Varro de vit P. R. 3. fr. 21 ( bei Non. 537, 22): pulvinares plagae, Varro logist. XXXIII Riese ( bei Non. 162, 28. – II) als Raum = Gegend, Landschaft, Bezirk, Kreis, Kanton, caeli, Cic.: plaga caeli, cui lactea nomen est, Sen.: septentrionalis, Sen.: aetheria, Luft, Verg.: quattuor plagae, vier Erdstriche, Zonen, Verg.: plaga solis iniqui, die heiße Zone, Verg.: ebenso fervida od. ardens, Sen. poët.: frigida haec omnis duraque cultu et aspera plaga est, Liv.: a rigida septentrionis plaga usque ad fervores Atlantici oceani, Hieron. – zuw. v. den Bewohnern, plaga (Kanton, Bezirk) una (Materinam ipsi appellant) non continuit modo ceteros in armis, sed etc., Liv.: ad septentrionem conversa ferme plaga ferocius agebat, Flor.: Iason primus eam caeli plagam domuisse dicitur, Iustin.

    lateinisch-deutsches > plaga [2]

  • 10 clemens

    [st1]1 [-] clemens, entis:    - abl. usuel clementi ; mais clemente Liv. 1, 26, 8; Laber. d. Macr. Sat. 2, 7, 3. a - doux, clément, bon, indulgent.    - clementes judices et misericordes, Cic. Planc. 31: juges humains et compatissants.    - vir et contra audaciam fortissimus et ab innocentia clementissimus, Cic. Amer. 85: un homme qui montra la plus grande énergie contre l'audace, mais au regard de l'innocence la plus grande douceur.    - clementia accolarum ingenia, Liv.: les moeurs pacifiques des habitants.    - ab innocentia clementissimus, Cic. Rosc. Am. 30, 85: homme tout disposé à l'indulgence. b - modéré, calme.    - clemens in disputando, Cic. Fin. 2, 12: modéré dans la discussion.    - consilium clemens, Cic. Verr. 5, 101: résolution humaine.    - clementi castigatione uti... Cic. Off. 1, 137: réprimander modérément.    - clementior sententia, Liv. 8, 31, 8: une décision plus clémente. c - en parl. de l'air, de la température, de la mer, etc. doux, calme, paisible.    - clemens flamen, Catul. 64, 272: souffle clément, doux zéphyr.    - clemens mare, Gell. 2, 21, 1: mer calme.    - clemens amnis, Ov. M. 9, 106: cours d'eau paisible.    - clementiore alveo, Curt. 5, 3, 2: [le fleuve coule] avec (sur) un lit moins abrupt.    - clemens clivulus, Apul.: une petite pente douce.    - clementior alveus, Curt.: lit d'un fleuve plus paisible.    - pars (insulae) ratibus clemens, Claud. B. Gild. 511: partie (de l'île) accessible aux vaisseaux.    - clemens dies, Col.: température douce.    - clementiores plagae, Pall. Febr. 12, 1: climats tempérés, régions tempérées. [st1]2 [-] Clēmens, entis, m.: nom propre. --- Tac. An. 1, 23, etc.
    * * *
    [st1]1 [-] clemens, entis:    - abl. usuel clementi ; mais clemente Liv. 1, 26, 8; Laber. d. Macr. Sat. 2, 7, 3. a - doux, clément, bon, indulgent.    - clementes judices et misericordes, Cic. Planc. 31: juges humains et compatissants.    - vir et contra audaciam fortissimus et ab innocentia clementissimus, Cic. Amer. 85: un homme qui montra la plus grande énergie contre l'audace, mais au regard de l'innocence la plus grande douceur.    - clementia accolarum ingenia, Liv.: les moeurs pacifiques des habitants.    - ab innocentia clementissimus, Cic. Rosc. Am. 30, 85: homme tout disposé à l'indulgence. b - modéré, calme.    - clemens in disputando, Cic. Fin. 2, 12: modéré dans la discussion.    - consilium clemens, Cic. Verr. 5, 101: résolution humaine.    - clementi castigatione uti... Cic. Off. 1, 137: réprimander modérément.    - clementior sententia, Liv. 8, 31, 8: une décision plus clémente. c - en parl. de l'air, de la température, de la mer, etc. doux, calme, paisible.    - clemens flamen, Catul. 64, 272: souffle clément, doux zéphyr.    - clemens mare, Gell. 2, 21, 1: mer calme.    - clemens amnis, Ov. M. 9, 106: cours d'eau paisible.    - clementiore alveo, Curt. 5, 3, 2: [le fleuve coule] avec (sur) un lit moins abrupt.    - clemens clivulus, Apul.: une petite pente douce.    - clementior alveus, Curt.: lit d'un fleuve plus paisible.    - pars (insulae) ratibus clemens, Claud. B. Gild. 511: partie (de l'île) accessible aux vaisseaux.    - clemens dies, Col.: température douce.    - clementiores plagae, Pall. Febr. 12, 1: climats tempérés, régions tempérées. [st1]2 [-] Clēmens, entis, m.: nom propre. --- Tac. An. 1, 23, etc.
    * * *
        Clemens, huius clementis, om. gen. Terent. Doulx, qui ne se courrouce pas aiseement, Humain, Misericordieux, Clement.
    \
        Aditu clemens. Claud. Auquel on ha facile accez.
    \
        Clementissimus ab innocentia. Cic. Doulx envers les innocens.
    \
        Alueus fluminis clementior. Curtius. Paisible et qui n'est point impetueux.
    \
        Amnis clementissimus. Ouid. Qui coule doulcement et sans impetuosité.
    \
        Vndae pulsae flamine clementi. Catul. Par un vent doulx.
    \
        Ratibus clemens insula. Doulce et gratieuse aux navires à cause du bon port qui y est.
    \
        Clemens rumor. Sall. Sed is rumor clemens erat. Ce bruit estoit petit.

    Dictionarium latinogallicum > clemens

  • 11 pateo

    pateo, uī, ēre (vgl. πετάννυμι), offen sein, offenstehen, I) im allg. (Ggstz. clausum esse, obseratum esse): aedes patent, Plaut.: valvae patent, Cic.: patentes ianuae, portae, Liv.: nares semper patent propter etc., Cic.: ut patere videantur, quae prius obstructa fuerant, Nazar. pan. – v. Wunden = offenstehen, klaffen, plagae patentes, Liv.: foediores patebant plagae, Liv. – II) prägn.: A) offen-, zugänglich-, gangbar sein, a) eig.: aditus patuit, Cic.: e fossa in cubiculum patet iter, Liv.: cubiculum, quod nisi mulieri et decumano patebat alii nemini, Cic.: im Bilde, patet isti (dort) ianua leto, Verg. Aen. 2, 661. – b) übtr., offenstehen = freistehen, zu Diensten stehen, honores patent alci, Cic.: omnia Ciceronis patere Trebiano, Cic.: patuit quibusdam fuga, Liv.: omnibus vestram misericordiam vestrumque auxilium aequum est patere. Liv. – B) offenstehen, ausgesetzt sein, a) eig.: vulneri, Liv.: ictibus tuis, Sen.: morbis, Cels.: periculis, Sen. – b) übtr., multa patent in eorum vita, quae fortuna feriat, Cic. – C) offen vor Augen liegen, sichtbar sein, a) eig.: nomen in adversariis patet, ist befindlich, Cic.: ecquidnam in tabulis patet lucelli expensum, Catull. – b) übtr., offenbar sein, causa patet, Ov.: res patent, Cic.: ut procedente libro patebit, wie sich im Verlaufe des B. zeigen wird, Quint.: dah. patet, es ist offenbar, es erhellt, mit folg. Infin.,
    ————
    Apul. met. 5, 4: m. folg. Acc. u. Infin., Cic. Tusc. 1, 54. Tac. hist. 4, 16. – D) als geogr. t. t. = sich so u. so weit erstrecken, a) eig.: fines Helvetiorum, qui in longitudinem milia passuum CCXXXX, in latitudinem CLXXX patebant, Caes.: Tuscorum opes late terrā marique patuere, Liv.: quae (Gallia) circuitu patet ad bis et tricies centena milia passuum, Eutr. – b) übtr., late patere, sich weit erstrecken, weit verzweigt sein, einen weiten Spielraum haben, eine weite Anwendung finden, ista ars late patet et ad multos pertinet, Cic.: hoc praeceptum patet latius, Cic.: in quo vitio latissime patet avaritia, Cic.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > pateo

  • 12 animus

    ī m.
    1) дух, разумное начало, мысль (ut oculus, sic a., se non videns, alia cernit C)
    2) дух, жизненное начало ( в человеке) ( animi corporisque vires L)
    animantia quaedam animum habent, quaedam tantum animam Sen — одни живые существа имеют дух, другие же только душу (т. е. только дыхание)
    4) желание, стремление, склонность, воля, намерение
    fert a. O, Sl, Su — душа влечёт, т. е. обуревает желание, страстно хочется
    5) чувство, ощущение, страсть, пылкость
    alicui animos in aliquem facere O — внушить кому-л. неприязнь к кому-л.
    aequo animo Ter etc. — равнодушно, безучастно
    exsultare animo O — ликовать, радоваться
    6) характер, натура (a. mansuetus rhH., mollis Sl, parvus H)
    7) настроение, расположение, отношение ( bono animo esse in aliquem Cs)
    8) храбрость, мужество, уверенность в себе
    magnus mihi a. est, hodiernum diem initium libertatis fore T — я крепко надеюсь на то, что нынешний день положит начало освобождению
    10) порыв, сила
    dare animos plāgae V — придавать удару новую силу, т. е. увеличивать скорость (волчка)
    11) надменность, высокомерие
    animos capere C — удовлетворить высокомерие, уважить спесь (ср. 8.)
    12) наслаждение, удовольствие
    animo obsĕqui Pl — предаваться наслаждениям (делать всё, что душе угодно)
    animi causā Pl, C etc. или animi gratiā Pl — для развлечения, для удовольствия
    omnia fert aetas, animum quoque V — годы уносят всё, вплоть до памяти
    14) мнение, суждение
    meo animo Pl, C или ut meus est a. Plпо-моему
    15) сознание, сознательное состояние ( timor abstulit animum O)
    16) лицо, личность
    17) ласк. душа (моя), душенька (mi animel Pl, Ter)

    Латинско-русский словарь > animus

  • 13 Bistonius

    a, um [ Bistonia ]
    бистонийский ( plagae Lcr); преим. фракийский O, Lcn, Cld, Sid

    Латинско-русский словарь > Bistonius

  • 14 densus

    dēnsus, a, um
    1) густой (silva Cs, C etc.; umbra Ctl; перен. vox Q); густо заросший ( nemus arboribus densum O); плотный (corpus Lcr; terra C): тёмный, непроглядный ( nox O); частый, густо расположенный (foramina O; aristae V)
    2) застывший, замёрзший ( aequor Lcr)
    3) частый, многократный, непрерывный (ictus V; pericula O)
    5) сжатый (Thucydides d. et brevis Q)
    6) стойкий, упорный, суровый (densa frigoris asperitas O)

    Латинско-русский словарь > densus

  • 15 efflo

    ef-flo, āvī, ātum, āre
    1) выдыхать, изрыгать, извергать ( Aetnaeos faucibus ignes V)
    2) испускать, излучать ( solis equi lucem naribus efflant V)
    3) выдувать, извергать, выбрасывать (mare naribus O; candentes lapides LJ)
    4) ( об умирающих) испускать
    e. animam Pl, C etc., vitam Cld и vitam in nubila Sil, extremum halitum C и extremum spiritum Aug — испустить дух, скончаться
    effiantes plāgae St — зияющие, т. е. смертельные раны
    5) изрекать, вымолвить
    moriens efflavit Fl — умирая, (Брут) проговорил
    nondum efflaverat omnia, quum... Pt — не успел он полностью высказаться, как...
    in ter discrimina dentium efflanda est O(буква f) должна произноситься сквозь зубы
    6) утрачивать, терять ( omnem colorera Lcr)
    7) пыхать, вырываться ( flamma foras efflat Lcr)

    Латинско-русский словарь > efflo

  • 16 excisio

    excīsio, ōnis f. [ excido II \]
    1) разрушение (urbium, tectorum C)
    3) вырез, выемка (sc. tignorum Vtr)

    Латинско-русский словарь > excisio

  • 17 nexilis

    e [ necto ]
    связанный вместе, завязанный (vestis Lcr; plagae O); переплетённый ( hedera O)

    Латинско-русский словарь > nexilis

  • 18 nodosus

    nōdōsus, a, um [ nodus ]
    1) узловатый, полный узлов (lina, plagae O); шишковатый (stipes O, QC); суковатый ( rami Sen)
    3) запутанный, сложный (quaestio Aug, Macr); обусловленный многими оговорками ( stips VM); крючкотворный (sc. fenerator H)

    Латинско-русский словарь > nodosus

  • 19 praegnans

    praegnāns, antis adj. [ prae + gnascor ]
    2) полный ( stamine fusus J); переполненный ( veneno vipera PM)

    Латинско-русский словарь > praegnans

  • 20 prospicio

    prōspicio, spēxī, spectum, ere [ pro + specio ]
    1) глядеть вдаль, смотреть вперёд (respicere et p. Vr)
    p. longe (multum) C — далеко видеть, иметь перед собой далёкую перспективу
    2)
    а) издали завидеть, увидеть вдали (aliquem procul V; hostium classem L)
    mortem p. Sen — считать смерть чем-то далёким, но
    p. senectutem Sen — чувствовать, что надвигается старость
    3) стоять на страже, сторожить (p. a janua Nep)
    4) заботиться, иметь попечение (alicui C; patriae C); предусматривать, предвидеть (illa, quae futura sunt Ter; casūs futuros C; animo aliquid p. C, L)
    plāgae crescunt, nisi prospĭcis Ter — бед будет всё больше, если заранее не принять мер
    5) заранее готовить, заготовлять ( commeatūs in hiĕmem L); подготовлять, готовить ( habitationem sibi Pt); подыскивать ( maritum filiae PJ)
    6) внимательно или с удивлением смотреть (p. aliquem propter aliquid Nep)

    Латинско-русский словарь > prospicio

См. также в других словарях:

  • Plagae — Plaga Pla ga (pl[=a] g[.a]), n.; pl. {Plag[ae]} (pl[=a] j[ e]). [L. pl[=a]ga a blow, a welt, a stripe.] (Zo[ o]l.) A stripe of color. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Himmelsgegend — Die Weltgegenden oder auch Himmelsgegenden (lat. Plagae mundi) sind die Teilungspunkte des in 4, 8, 16 oder 32 gleiche Teile geteilten Horizonts, wie sie zweckmäßigerweise auch heute noch innerhalb eines Kompasses dargestellt sind. Es sind heute… …   Deutsch Wikipedia

  • Himmelsgegenden — Die Weltgegenden oder auch Himmelsgegenden (lat. Plagae mundi) sind die Teilungspunkte des in 4, 8, 16 oder 32 gleiche Teile geteilten Horizonts, wie sie zweckmäßigerweise auch heute noch innerhalb eines Kompasses dargestellt sind. Es sind heute… …   Deutsch Wikipedia

  • Nebengegend — Die Weltgegenden oder auch Himmelsgegenden (lat. Plagae mundi) sind die Teilungspunkte des in 4, 8, 16 oder 32 gleiche Teile geteilten Horizonts, wie sie zweckmäßigerweise auch heute noch innerhalb eines Kompasses dargestellt sind. Es sind heute… …   Deutsch Wikipedia

  • Weltgegend — Die Weltgegenden oder auch Himmelsgegenden (lat. Plagae mundi) sind die Teilungspunkte des in 4, 8, 16 oder 32 gleiche Teile geteilten Horizonts, wie sie zweckmäßigerweise auch heute noch innerhalb eines Kompasses dargestellt sind. Es sind heute… …   Deutsch Wikipedia

  • Weltgegenden — Die Weltgegenden oder auch Himmelsgegenden (lat. plagae mundi) sind die Teilungspunkte des in 4, 8, 16 oder 32 gleiche Teile geteilten Horizonts, wie sie zweckmäßigerweise auch heute noch innerhalb eines Kompasses dargestellt sind. Es sind heute… …   Deutsch Wikipedia

  • Membra Jesu Nostri — Title page of Membra Jesu Nostri Membra Jesu Nostri (English: The Limbs of our Jesus), BuxWV 75, is a cycle of seven cantatas composed by Dieterich Buxtehude in 1680, and dedicated to Gustaf Düben. The full Latin title Membra Jesu nostri… …   Wikipedia

  • Membra Jesu Nostri — La page de titre du seul manuscrit autographe conservé de Membra Jesu nostri. Membra Jesu nostri (titre complet Membra Jesu nostri patientis sanctissima humissima totius cordis devotione decantata, en français « les membres de notre… …   Wikipédia en Français

  • Membra Jesu nostri — La page de titre du seul manuscrit autographe conservé de Membra Jesu nostri. Membra Jesu nostri (titre complet Membra Jesu nostri patientis sanctissima humissima totius cordis devotione decantata, en français « les membres de notre… …   Wikipédia en Français

  • Membra Jesu Nostri — (Español: Los miembros de nuestro señor Jesús), BuxWV 75, es un ciclo de siete cantatas compuestas por Dietrich Buxtehude en 1680 y dedicado a Gustav Düben. La letra, Salve mundi salutare también conocida como Rhythmica oratio es un poema… …   Wikipedia Español

  • Octoechos — This article is about the Byzantine musical system of eight modes. For the book of liturgical texts set to those modes, see Octoechos (liturgy). Oktōēchos (here transcribed Octoechos ; Greek: Ὀκτώηχος, from ὀκτώ eight + ἦχος sound, mode called… …   Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»